|
|
|
Lysmata
grabhami - Lysmata amboinensis / Poetsgarnaal
|
Voor
veel zeeaquarianen is het houden van garnalen in hun bak een lust voor
het oog. Alleen bij het verschalen van deze diersoort wil de schrik nog
wel eens toeslaan, zeker als het de eerste keer is als je dat meemaakt.
Regelmatig komt het voor dat de aquariaan denkt dat zijn garnaal al na
één dag de geest heeft gegeven. Gelukkig is het vaak het lege velletje
wat over blijft na de verschaling die voor de dode garnaal wordt
aangezien. De garnaal zit blakend van gezondheid achter de steen dus
geen paniek.
De Poetsgarnaal (Lysmata grabhami en Lysmata amboinensis) zijn over het algemeen zeer goed te
houden en bovendien voor de overige bevolking als een dokter om ze van
de parasieten te ontdoen. Het gedrag van de poetsgarnaal al
wuivend op zijn poetsstation om nieuwe klanten te werven is prachtig om
te zien. Bijkomend voordeel van dit gedrag van de poetsgarnaal is dat ze
zich beter laten zien dan veel van hun soortgenoten.
Verwacht van het poetsen door de poetsgarnaal geen wonderen. Ze zullen
wel parasieten opeten maar zijn niet geschikt om zieke vissen weer beter
te maken. Ook met poetsgarnalen in het aquarium kunnen er nog steeds
ziekten uitbreken.
Met zijn vuurrode rug met de witte band is het een opvallende
verschijning voor zowel de vissen als voor de persoon aan de andere kant
van het glas. De gele buik is nog het minst mooi aan het dier, maar als
de poetsgarnaal aan het werk wil is het schitterend om de witte antennes
op zijn station te zien wuiven naar overzwemmende vissen. Met andere
woorden vragen zij heb je nog wat voor mij te doen. Aan de andere kant
gebeurt het ook vaak dat de vis zich bij de poetsgarnaal aanbiedt om te
vragen naar een grondige schoonmaakbeurt, die hij dan geduldig ondergaat
en dan maakt het niet uit of de vis in kwestie nu wel of niet als
agressief bestempeld kan worden. De poetsgarnaal heeft geen last en is
in de gelegenheid om rustig zijn werk te voltooien. Als de beurt ten
einde is gaat de poetsgarnaal weer op zoek naar een volgende patiënt.
Bovendien is de poetsgarnaal zeer verdraagzaam en kunnen er gerust
meerdere exemplaren in het aquarium gehouden worden. Als er niets te
poetsen valt dan gaat zij op de bodem wel op zoek naar afval dat de
vissen over het hoofd hebben gezien. Het zijn zeer goede opruimers voor
het aquarium en dragen zo hun steentje bij tot het gezond houden van de
bak.

Er zijn twee verschillende soorten "gewone poetsgarnalen" te
onderscheiden. De Lysmata grabhami (Atlantische poetsgarnaal) en Lysmata
amboinensis. (Pacific poetsgarnaal). Alhoewel ze erg veel op elkaar
lijken is het verschil makkelijk te zien aan de staart. Op de foto ziet
u links de L. grabhami en rechts de L. amboinensis. De Lysmata
amboinensis wordt het meeste geïmporteerd.
Let bij alle garnalen, dus ook de poetsgarnalen, er op dat deze extreem
gevoelig zijn voor veranderingen in de waterkwaliteit. Met name bij het
overwennen moet u voorzichtig te werk gaan. U zult niet de eerste zijn
die zijn garnaal los laat en dat deze vervolgens dood naar de bodem ziet
zakken. De druppelmethode is hier op zijn plaats. Bij het vervoeren
zullen de garnalen wat houvast willen hebben. Laat daarom een stukje
wier of horren gaas in het transportzakje doen waar de garnaal zich kan
vast houden en uw nieuwe aanwinst zal veel minder last van stress
hebben.
Al is het geen must om een garnaal of meerdere te hebben rondscharrelen,
maar kwaad doen ze in ieder geval niet. Let wel op dat u geen garnaal
etende vissen in het aquarium heeft zitten. Het zou zonde zijn wanneer
uw nieuwe aankoop wordt opgegeten door een rifwachter of koraalklimmer.
|
Copyright Aquariumhobby Nijverdal ©
2002
|