Epiplatys annulatus, de kleine jungle koning(in)

Epiplatys annulatus, de kleine jungle koning(in)

De relatie van een aquariaan met z'n vissen is soms net als met de liefde. De ene keer bouw je het langzaam op. De andere keer is het BAM!!! in één keer helemaal hoteldebotel. De kleine schoonheid die we deze keer in de schijnwerpers plaatsen is er een van het laatste type!!

Het visje waar we het deze keer over hebben is de Epiplatys annulatus in Nederland ook wel het ringbandsnoekje genoemd. En waarom die zo heet dat is wel op de foto te zien!. De annulatus behoort tot de familie van de Cyprinodontidae oftewel eierleggende tandkarpers. Het zijn dus eigenlijk Killi vissen. De eerste beschrijving van deze visjes stamt al uit 1915 door G.A. Boulenger. In 1955 kwamen de eerste exemplarennaar Europa (België).

Zoals zoveel aquariumvissen is de Epiplatys Annulatus ook onder veel synoniemen bekend of bekend geweest zoals: Haplochilus annulatus
Epiplatys annulatus
Panchax annulatus
Aplocheilus annulatus

Je ziet dat het wat naamgeving betreft in aardig wat Killy families heeft rondgezworven. In 1967 is door Clausen voorgesteld om het visje over te hevelen naar het genus Pseudepiplatys. Dus wellicht is Pseudepiplatys annulatus tegenwoordig een juistere benamening. In ieder geval staat ie onder die naam in de Mergus atlas genoemd.

Worden sommige Killy's niet ouder als 1 jaar. Bij de annulatus is dat gelukkig iets beter maar met een maximum leeftijd 3 jaar houdt het toch wel op. Willen we dus lang plezier van deze vissen hebben dan zullen we er toch mee moeten gaan kweken en hoe dat in zijn werk gaat lezen we iets verderop in dit verhaal.

De Epiplatys komt net als z'n bekendere Aphyosemion broers en zuster voor in West-afrika. De annulatus wordt hierbij vooral gevonden in riviertjes en stilstaande wateren van Guinea, Sierra Leone en Liberia. Ze zoeken daar de rustiger ondiepe delen op van het water, onder de overhangende beplanting en drijfplanten. Ze bevinden zich hierbij meestal in de buurt van het wateroppervlak.

In de natuur voeden ze zich vooral met insectjes die in het water vallen en ander klein levend voer dat hun in het water voor de bek komt. In het aquarium stellen ze ook prijs op levend voer alhoewel diepvriesvoer ook wordt gegeten. Als kunnen we bijvoorbeeld kleine fruitvliegjes, muggen, mieren en watervlooien geven. Van het diepvriesvoer worden vooral de bosminen bij mij graag gegeten. Droogvoer daar zijn ze duidelijk niet zo dol op maar wordt wel genomen als het moet.

Hoe richten we nu een aquarium voor deze kleine (max. 3,5 cm) visjes het beste in? Nou door hun natuurlijke gebied zo goed mogelijk te imiteren. Dat betekend dus een dikke plantengroei en veel drijfplanten waaronder ze zich kunnen verschuilen. felle verlichting wordt niet al te zeer op prijs gesteld. Omdat het als oppervlaktebewoners goede springers zijn moeten we echt voorkomen dat ze uit de bak kunnen springen. Dus dekruiten kunnen in dit geval geen kwaad.

Als we dan ook nog zorgen voor zacht water met een temperatuur van 24-27 °C een KH van 2-4 en een GH van 3-6 en een pH van rond de 6,0-6,8 dan is staat er ons weinig meer in de weg om te proberen of we ook eens met deze vissen kunnen kweken. Door Ad van Elleswijk van vereniging "De Natuur in Huis" zijn al meerdere keren met succes deze fraaie jungle visjes gekweekt. Hierbij gebruikte hij een klein kweekbakje van 30x15x15 met een waterhoogte van 10 cm. Op de bodem turfpluis of acrylwol (javamos kan ook) en wat Hoornblad als waterplanten. De beste resultaten als afzetsubstraat werden verkregen met acrylwol. Bij turfpluis liep het aantal jongen per stel toch terug. Het acrylwol en hoornblad kunnen we dan even ontsmetten met aluin (één theelepel op 1 liter en niet langer dan 10 minuten erin laten zitten, langer en de planten gaan dood).
De mannetjes en vrouwtjes zijn goed uit elkaar te houden doordat het mannetje wat langer is met een prachtige gekleurde staart. Kijk maar eens in de bak bij ons op het depot en u ziet dat het verschil tussen mannetje en vrouwtje duidelijk is te zien.
In het kweekbakje en bij de juiste omstandigheden (zacht water, weinig licht) zal het kweekpaar al snel eieren afzetten in het turfpluis, javamos of de wol. Elke dag worden dan een aantal eitjes afgezet die vast blijven plakken op het turfpluis of de wol. De eitjes zijn erg klein (nog geen millimeter).
Na een 12 tot 15 dagen komen de jongen uit. Afhankelijk van de watertemperatuur kunnen er dan meer vrouwtjes of meer mannetjes zijn. Bij 20-22 °C zijn het vooral mannetjes. Bij 23-28 °C is de verhouding beter.
Zouden er bij ons mensen ook meer jongens in de winter geboren worden??

Dat de ouders de eieren of het kroost opeten is zo nog niet opgemerkt. Maar dat is bij de jongen onderling wel anders!! Als het verschil in leeftijd tussen de jongen meer dan 14 dagen is dan zullen de oudere de jongere vissen opeten. Dus het is zaak de oudere jongen bijtijds weg te halen.
De jongen zijn in het begin erg klein en aangewezen op infusorien, fijn slootvoer, cyclops naupliën als voer. Door een klein guppykweekbakje te nemen en daarvan de bodem met filterschuim dicht te zetten kan in een grotere bak een opkweekruimte gemaakt worden. Door nu in het kweekbakje water te druppelen als verversing kun je de vissen in de kleine ruimte goed in het voer zetten. Als ze wat groter zijn kunnen ze dan naar de grotere bak waar het guppybakje inhangt en kunnen ze met bijvoorbeeld azijnaaltjes gevoerd worden. Hou wel het waterniveau in de bak laag. Het zijn echte oppervlaktevisjes die niet bij een diepe bak laag bij de bodem naar voer zullen zoeken.
De kleine jongen groeien in het begin langzaam maar dan razendsnel en na een 8-9 maand zijn ze al weer geslachtsrijp.

Nou het zal duidelijk zijn, in een gezelschapsbak is de kweek niet al te gemakkelijk maar daar kunnen we wel genieten van deze prachtige visjes. Als u bij ons op het depot bent kijk dan eens even naar deze visjes. Let eens op dat prachtige iriserende blauw rond de ogen. Die typische, ook iriserende, lichtgevoelige plek boven op de kop ( daarmee detecteren ze gevaar van bovenaf!) En dan zult u mischien ook wel onder de indruk zijn van de kleuren en de vorm die de Epiplatys annulatus heeft.