Laat de cursor even op de foto staan om de naam van de vis te zien.
Hou je van cichliden en van een mooi
aangeplant bekken, dan is "de" oplossing: Apistogramma's in huis halen!
Deze
dwergcichliden zijn wel gevoeliger en stellen dus hogere eisen dan hun verwanten, maar ze
woelen niet, eerbiedigen het plantenbestand en zijn volmaakt gelukkig als er een paar
holen of grotten in de dekoratie zijn ingebouwd. De wondermooi gekleurde mannetjes met hun
lange vinnen zijn allen prachtig getekend, terwijl de vrouwtjes meestal een eentonige,
bruin-beige grondtoon hebben. Alhoewel de vrouwtjes met hun 5 cm lengte wel zo een twee .
drie centimeter kleiner zijn dan de mannetjes, spelen ze toch regelmatig klaar om
honderden eieren te leggen. Over het algemeen demonstreren deze visjes niet die
familieband waar ze in Rome van dromen, want in hun gebied zorgen de mannen als echte
harembezitters voor meerdere vrouwtjes, die op hun beurt altijd in dezelfde kleine
ondergebieden afzetten. Beide ouders bekommeren zich wel gewetensvol om de jongen, waarbij
toch dient opgemerkt dat mama meestal bij het nest te vinden is en papa het meer houdt bij
de territoriumverdiging. Gezien het merendeel van de Apistogramma's uit de tropen stamt,
moet het water zeer zacht en licht zuur zijn, met een temperatuur die ongeveer 25øC
bedraagt. Het aquarium dat we voor deze Zuidamerikaantjes inrichten, met grillige
kienhoutpartijen, natuursteenformaties die voldoende schuilplaatsen vormen en hier en daar
een dichte beplanting uit moerasplanten, moet minimum 80 cm lang zijn. Twee . drie wijfjes
per mannetje houden is aan te bevelen. (Om echt jaloers op te zijn!) En nu, zoals
gewoonlijk, enkele tips en wetenswaardigheden.
De meeste Apistogramma's zijn zeer
gevoelig voor allerhande aquariumziekten, voor een verhoogd nitriet- en nitraatgehalte en
voor verontreiniging van het water met chemicalieen. Meestal wordt droogvoer niet
opgegeten, maar wel zijn ze verzot op Daphnia, Cyclops en alle soorten muggelarven en
wormachtigen. In de wintermaanden kan de Apistogramma agassizii temperaturen van 17 tot 19
graden C verdragen.
De Microgeophagus ramirezi, het antennebaarsje, eerst Apistogramma ramirezi en later ook
nog Papiliochromus ramirezi genoemd, heeft een afwijkend voortplantingsgedrag. Niet alleen
worden de eieren meestal op platte stenen of kienhout afgezet, maar daarbij komt nog dat
deze visjes, alhoewel ze ook wel makkelijk tot voortplanting komen, zich voortdurend
schuldig maken aan het eten van hun eigen eieren. Bij de apistogramma reitzigi is het
broedverzorgingsinstinct dermate sterk, dat het vrouwtje zelfs een wolk watervlooien
"hoedt" als het geen eigen jongen heeft. Bij de benaming van Apistogramma's zijn
heelwat rare gevallen te signaleren: zo ook met de Apistogramma commbrae. Eigenlijk wilde
de onderzoeker Eigenmann deze vis naar de vindplaats "Corumba" noemen, maar in
de brief die hij naar Regan stuurde was deze vindplaats zo onduidelijk geschreven dat de
officiele naam "commbrae" werd en volgens de regels van de eerstbeschrijving nog
steeds is gebleven ook al is deze naamgeving foutief. Ten andere, in de systematiek kan
bij de Apistogramma's vaak voor problemen staan.
Kenners beweren dat bepaalde dieren, die we sinds jaren bij deze of gene soort hebben
ingedeeld, tot dezelfde soort behoren (voorbeeld A.wickleri en A.steindachneri) terwijl
anderen helemaal niet identisch zijn (voorbeeld A.borelli en A.cacatuides). het is
somtijds een benamings"soep"! Buiten de meestal bekende soorten, zijn in de
aquariumliteratuur heel wat soorten gekend die alleen door specialisten kunnen gehouden
worden.
Dat is niet alleen zo omdat de dieren een
speciale verzorging vereisen, maar ook omdat ze op de markt niet te bekomen zijn. (uit
verafgelegen gebieden moeilijk te vangen). Zo is van de Apistogramma parva slechts een
exemplaar van 22 millimeter bekend. De gemiddelde levensduur van Apistogramma's in het
aquarium bedraagt slechts twee . drie jaar. Het is kwekers opgevallen dat bij nakweek het
geslacht der nakomelingen door de pH waarde van het water beinvloed wordt. Bij een
neutrale pH zijn er meer wijfjes en bij extreem zure pH verhoogt het aantal
mannetjes. Niemand kan uitleggen hoe dat komt! De kleur van A.-legsels kan varieeren
van wit tot kersrood en wordt vooral beinvloed door het voedsel dat verschaft wordt. Bij
open substraatbroeders hebben de eieren een schutkleur, om niet op te vallen voor
eventuele rovers. Maar, gezien legsels die in holen worden afgezet reeds goed beschut
zijn, behoeven ze deze schutkleur niet meer. Wist U dat bij de Apistogrammasoorten veel
"valse wijfjes voorkomen. Het zijn mannetjes die zich als wijfje gedragen om aan
de dodelijke agressie van de territoriumbezitter te ontsnappen... Men heeft dus pas
zekerheid dat men inderdaad wijfjes bezit, als ze eenmaal jongen hebben gelegd.
|
Copyright Aquariumhobby Nijverdal
© 2002
|